Soms lijkt het alsof ik stilsta en geen stap vooruit kom in mijn leven (en dan voornamelijk op werkgebied). Alles lijkt zo ontzettend langzaam te gaan, maar ondertussen heb ik er geen flauw benul van hoeveel grote stappen ik aan het maken bent. Maar vandaag is het tijd om eens flink te genieten van de groei die ik ben doorgegaan het afgelopen jaar. Want… ik heb een mooie mijlpaal bereikt!

Vandaag is het precies één jaar geleden sinds mijn allereerste publicatie in een krant. Pas één jaartje! Veel mensen denken dat ik m’n hele leven al aan het schrijven ben en na m’n middelbare school meteen naar de School voor de Journalistiek gerend ben. Maar niets is minder waar. Ik deed zo’n anderhalf jaar geleden een project vanuit mijn achtergrond als sociologe/bestuurskundige. Voor dat project gaan schrijven. Dat vond ik superleuk om te doen en ik bleek er ook nog eens heel goed in te zijn. Ha! Eén en één is twee en zo begon mijn carrière als schrijfster en journaliste.

De perfecte combinatie

Achteraf gezien was het overigens niet meer dan logisch. Als kind deed ik niets anders dan schrijven. Ik maakte miniboekjes voor mijn broertje en schreef schriftjes vol met verhalen over een dolfijnenfamilie. Mijn moeder zei toen ik een jaar of 8 was dat ze dacht dat ik later journaliste zou worden. Ook omdat ik zo heerlijk objectief was. Op de een of andere manier ben ik dat spoor uit het oog verloren, omdat ik me meer ging richten op mijn drive om de wereld een stukje mooier te maken. En nu vallen deze twee dingen perfect samen: ik gebruik mijn schrijftalent júist om de wereld een stukje mooier te maken.

Geniet van het avontuur!

Mijn ambities zijn eindeloos en dan ben ik ook nog eens een perfectionist. Dus ja… dingen gaan per definitie veel te langzaam. En dan ben ik ook nog eens ontzettend geduldig (ahum). Maar vandaag wil ik stilstaan bij de gigantische stappen die ik gemaakt heb het afgelopen jaar. Niet alleen in mijn carrière, maar ook op persoonlijk vlak. Ik ben zo ongelooflijk gegroeid, alleen zie ik dat zelf stiekem veel te weinig. Maar vandaag mag ik (ik zou zelfs bijna zeggen MOET!) er best eens bij stilstaan. Even heel hard genieten van de stappen die ik genomen heb. Mijn ambitie (c.q. ongeduldigheid) even op de pauzeknop. Want als er iets is dat ik het afgelopen jaar geleerd heb, dan is het dat genieten van het avontuur en de weg naar je droomleven belangrijker is dan streven naar het eindresultaat.

Mijn ambities zijn eindeloos en dan ben ik ook nog eens een perfectionist. Dus ja… dingen gaan per definitie veel te langzaam.

PS. Je bent vast nieuwsgierig naar dat allereerste gepubliceerde artikel. Klik op onderstaande thumbnail en je krijgt een beter leesbare versie 🙂