M’n schrijfblok ligt klaar op m’n opgeruimde bureau, pennetje erbij en schrijven maar! Al snel schrijf ik een aantal van mijn doelen voor 2017 op. Een goede start, maar het blijkt moeilijker dan gedacht. Ik word namelijk de héééle tijd gestoord. Niet door de wasmachine die herrie maakt, mijn vriend die beneden tv aan het kijken is of door de buurman die z’n autoradio heel hard aan heeft. Nee… ik word overvallen door iets heel anders.

Ik had al een aantal dagen nagedacht over mijn dromen voor 2017. Maar bij elk idee dat ik opschrijf, word ik gestoord door dat stemmetje in m’n hoofd dat bij iedere droom heel hard “JA MAAR ……” roept. Voor elke droom heeft deze meneer ‘Ja maar’ wel een reden bedacht waarom het een stom idee is.

“Ja maar, wat heb je aan die cursus illustreren? Je werkt als freelance journaliste en schrijfster, daar heeft illustreren toch niks mee te maken? Het is toch hartstikke raar als je dan opeens illustraties gaat maken? Het is alleen maar verspilling van je energie, gekkie!”

“Ja maar, een boek schrijven kost hartstikke veel tijd. Waar ga je in vredesnaam die tijd vandaan halen? Enne… een boek schrijven is niet zo’n lucratieve business hoor, dus denk maar niet dat je er geld mee kan gaan verdienen. Dat is dan toch hartstikke zonde van je tijd!”

Je begrijpt de strekking… En natuurlijk zit er ergens een kern van waarheid in. Een boek schrijven kost veel tijd, daar zijn we het allemaal wel over eens. En illustreren en schrijven zijn twee hele verschillende dingen, dat klopt. Alleen de gedachten die erachter aan komen… dat zijn oordelen en geen feiten.

En oordelen… die krijgen we al genoeg om ons heen. Dus ik zeg voortaan tegen meneer ‘Ja maar’ dat ik hem gehoord heb en dat ik het lief vind dat hij meedenkt, maar dat ik mijn eigen weg kies. Met een hele dikke punt, want ga vooral niet in discussie met dit soort stemmetjes. Niet alles wat je doet hoeft een rationele reden te hebben: sommige dingen voelen nu eenmaal goed. Soms voel je dat dit de weg is die je moet kiezen, ook al kost het veel tijd en is het iets anders dan je nu doet. Voor werkelijk alles is wel een ‘ja maar’ te vinden en als je daar naar luistert zal je nooit je hart gaan volgen.