Tekenen doet Timo Hup bijna zijn hele leven al. Zijn overweldigende fantasie zorgt voor veel drukte in zijn hoofd. “Maar door te tekenen voel ik me veel beter,” glimlacht hij. In zijn zoektocht naar iemand die hem bij het tekenen kon begeleiden, kwam hij terecht bij Marloes Bloedjes. En sindsdien zijn hij en deze Heemskerkse beeldende kunstenaar en illustrator maatjes geworden. Zulke goede maatjes dat ze nu samen exposeren in De Oude Keuken.

Schaterlachend laat Timo de tekeningen zien die hij en Marloes afgelopen week in de trein gemaakt hebben, tijdens hun uitje naar de Hortus Botanicus. “Zie je die kikker? En zie je ook wat hij in z’n mond heeft?” De kikker heeft twee blauwe dingen in zijn mond.” Timo moet er zelf ontzettend hard om lachen. Als hij uitgelachen is zegt hij: “Dat zijn een bh en een jongensonderbroek! Want deze kikker eet dat op. Soms ook meisjesonderbroeken hoor.” Marloes vraagt hem hoe hij ook alweer aan dit ondergoed komt. “Die pikt hij van waslijnen, uit de tuinen van mensen!”

In zijn hoofd kijken

Het is deze eindeloze fantasie die Marloes zo inspirerend vindt. Want ondanks dat zij Timo begeleidt, leert zij zelf juist een hoop van hem. “Timo’s manier van kijken is zo bijzonder. Ik leer van hem om nog meer te fantaseren dan ik zelf al doe. Alles wat je ziet zou net zo goed iets anders kunnen betekenen. Je kan gewoon een kikker zien, maar je kan er ook een heel verhaal bij zien.” Ze vindt het duidelijk heel leuk om met hem te werken. “Naarmate we elkaar vaker zien, kan ik steeds beter in zijn hoofd kijken. Het is zo speciaal om hem elke keer een stukje beter te leren kennen en meer van zijn wereld te begrijpen.”

Terwijl Timo zijn werk vaak bij een heel verhaal begint, is het beginpunt voor Marloes meestal de zoektocht naar de juiste kleur. “Op dit moment werk ik heel veel met de kleur roestbruin. Ik voel vooral de warmte van die kleur.” En ze gebruikt niet alleen verf in haar schilderijen. “Ik verzamel allerlei materialen die ik verwerk in mijn schilderijen. Denk aan veertjes, stukjes touw, gescheurd papier of bloemen.” Het resultaat is meestal abstract of een landschap, vol met organische vormen.

Geen verfgevechten

Uiteraard leert Timo ook een hoop van Marloes. Trots laat hij zijn tekening van een aantal hortensia’s zien. “Ik tekende eerst gewoon allemaal losse blaadjes, maar van Marloes heb ik geleerd hoe je de blaadjes elkaar kan laten overlappen.” En ook netjes werken is iets wat hij van Marloes leert. Marloes grapt: “Nee, een verfgevecht zit er niet meer in!” Een van de leukste dingen vindt Timo het maken van 3D-werken. “Ik kan nu plattegronden maken. Bijvoorbeeld van lavalandschappen en het droomkasteel dat ik nu maak. En ik wil ook nog een nachtmerriekasteel maken!”

Marloes en Timo pakken ook regelmatig samen de verf uit de kast. Vorig jaar zijn ze begonnen aan een groot doek. Dat is uiteindelijk het werk Tempelgrot geworden, die ook te bewonderen is in De Oude Keuken. De expositie is nog tot 21 augustus te zien. Timo hoopt op veel bezoekers. “Ik wil graag dat mensen mij beter leren begrijpen. Door de schilderijen kunnen ze een kijkje in mijn wereld nemen.”

Dit artikel is gepubliceerd in Nieuwsblad voor Castricum (19 juli 2017) en Nieuwsblad De Kennemer (12 juli 2017).